1 ) مبداء علم طب وحی است :
«خداوند آدم را از بهشت فرود آورد و او را از آگاهی به همه چیز برخوردار ساخت. نجوم و پزشکی از آن جمله بود.»
(دانشنامه احادیث پزشکی ج 1 ص 14)
نتیجه: در تحقیقات و معالجات به راههای آزمون و خطا نرفته خودرای نمی شویم و به راحتی تعالیم وحی را می پذیریم
2 ) طبابت کار خداوند است و طبیب از اسامی پرودگارست :
« و اذا مرضت فهو یشفین» شعراء 80
« یا من یشفی المرضی» « یا جابر العظم الکثیر» دعای جوشن کبیر
امام صادق علیه السلام : موسی بن عمران پرسید پروردگارا درد از کیست؟ فرمود از من. پرسید درمان از کیست؟ فرمود از من. پرسید پس معالج چه می کند؟ فرمود: او با این کار دل آنان را خوش و خرسند می سازد.
رسول اکرم خطاب به فردی که خود را طبیب معرفی کرد فرمود: « انت رفیق و الله طبیب»
نتیجه : وظیفه اصلی طبیب شاد کردن دل بیمار است. حاصل چنین دیدگاه توحیدی در طبابت این است که اولا پزشک خود را واسطه شفای الهی می بیند لذا مغرور نمی شود و سعی می کند تا ارتباط خود را با خالق متعال روز به روز قویتر کند ثانیا با بیماران خوشرفتاری می کند و برخورد خوب با آنها را جزء اصلی درمان می داند و ثالثا هیچگاه به بیمار تضمین نمی دهد که او را خوب کند.
آيت الّله حسن زاده آملى تأثير كلام پزشك را در علاج بيمارىها بالاتر از دارو دانسته، مىگويند:
« چاره بسيارى از بيمارىها تنها دارو نيست، بلكه تدبير نفسانى طبيب حاذق و روحانيت و تأثير كلام وى راه علاج آن است.»
3 ) بیماری حکمت دارد:
1- امتحان (ایوب) 2- ابتلاء 3- علت مرگ
امام صادق علیه السلام : « ان المرضی علی وجوه شتی : مرض بلوی و مرض عقوبه و مرض جعل علت للفناء»
بیماری بر چند گونه است:« بیماری آزمون، بیماری کیفر و بیما ری که علت مرگ قرار داده شده است...»
رسول اکرم صلی الله علیه و آله :« از مومن و اینکه از بیماری بی تابی می کند در شگفتم. اگر او می دانست که در بیماری چه پاداشی دارد، دوست داشت پیوسته بیمار باشد تا آن هنگام که به لقای پروردگار خویش بپیوندد.»
نتیجه: بیمار دچار غم و غصه و افسردگی نشده و با مقایسه خودش با افراد سالم احساس ضرر و زیان نمی کند
4 ) هر دردی درمان دارد :
« ما خلق الله داء الا و خلق له سبعین دواء»
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :« تداووا، فان الله لم ینزل داء الا و انزل له شفاء» (دانشنامه احادیث پزشکی ج 1 ص 46)
نتیجه: پزشک و بیمار هرگز از درمان نا امید نمی شوند ( امام علی علیه السلام : اعظم البلاء انقطاع الرجاء)
5 ) دعا کردن : « و ایوب اذ نادی ربه انی مسنی الضر و انت ارحم الراحمین فاستجبنا له فکشفنا ما به من ضر ... » انبیاء -83
امام صادق علیه السلام : « علیک بالدعاء فان فیه شفاء من کل داء»
دعا کردن در طب اسلامی فقط منحصر به بیماریها و شرایط سخت نیست بلکه جزء درمان است در مورد حجامت هم امام رضا علیه السلام ، دعای خاص آن را بیان فرموده اند که همه افراد حین حجامت آن دعا را می خوانند.
